Powstał prawdopodobnie w I ćw. XIX w. Wzniesiony w stylu klasycystycznym z drewna modrzewiowego, pierwotnie kryty gontem. Budynek nawiązuje formą do typowej staropolskiej rezydencji szlacheckiej. Przed wejściem ganek wsparty na kolumnach. Za dworkiem znajdowały się obiekty gospodarcze oraz sad owocowy.

W połowie XIX w. „dworek modrzewiowy” należał do S. Starzyńskiego, właściciela składu aptecznego i drogerii. Następnie nieruchomość odziedziczyła córka Anna, żona J.A. Chlewickiego. Stąd w późniejszym czasie utarła się nazwa „dworku Chlewickich”. We wnętrzach w tym czasie, obok części mieszkalnej, znajdował się pensjonat oraz biura ubezpieczalni społecznej.

W 1987 r. nieruchomość wykupiło Miasto Kutno. W dworku swoją siedzibę ma Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej. Od 1991 r. obiekt przekazany został w zarząd Muzeum Regionalnemu w Kutnie. W 2012 r. dwór został poddany gruntownej konserwacji, podczas której budynek został całkowicie rozebrany i wzniesiony ponownie.

dr J. Saramonowicz